ΧΟΡΟΣ ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ (Παραλλαγή)

Έφυγαν οι λέξεις απ το στόμα σου κι έπεσαν πάνω μου με φόρα.
Πώς να αντισταθώ στη νύχτα.
Αστέρια σαν καρφίτσες στα σύννεφα και στην άκρη της γλώσσας μου.
Με χτυπούσε μια βροχή κατακούτελα.
Καυτό λάδι η ανάσα σου.
Τα έργα και οι ήμερες μου, πλήγωναν τους λεπτοδείκτες στο ρολόι της άδειας πλατείας.
Είπες «συγγνώμη... δεν είμαι εγώ.»
Αμήχανη παύση. «Λοιπόν ας χορέψουμε τώρα…»
Το κεφάλι βυθίστηκε στον ώμο μου.
Χορεύουμε.
Τέσσερα δάκρυα λούζουν τα σωθικά μου.
Τέσσερα μάτια κλειστά.
Τέσσερα κοφτά βήματα στο πλακόστρωτο της νύχτας.
Είναι οι κύκλοι της ζωής που μας ζαλίζουν. Η εναλλαγή.
Ο απρόσμενος θάνατος.
Φωτογραφία στο φεγγάρι.
Κοριτσάκι με χρυσαφένιες πλεξούδες να χαμογελά στον άνεμο,
χοροπηδώντας στα όνειρα μας.
Έπαιζε ένα βαλς μέχρι το χάραμα.