Νυχτώνει αργά νωχελικά. Χρώματα κόκκινα και κρόκος.
Τηλεφώνημα. Γκριζάρει το σέλας. Σε
φόντο λευκού τάπητα. Κάποιο παράπονο ανάμεσα στις λέξεις..
μικρός πόνος αδιόρατος .
Πρέπει να βγω...υπόσχεση.
Μείνε. Μείνε! Παύση. Παράκληση. Γονυκλισία. Όνειρο.
Μένω.
Με λέξεις καμένες τα μεσάνυχτα
σε κιτρινισμένα ημερολόγια.
Παραμένω.
Μάτια αγκίστρι. Λέξεις μουλιασμένες με οξείες .
Χωρίς εικόνα, σώμα, χυμούς.
Υπέρταση.
Επιμένω να αποκτήσω όραση, αφή, ομιλία, γεύση . Γεύση από χώμα.
Προσγείωση.
Σφυγμός υπό παρακολούθηση.
Απόρθητο. Κρυμμένο κάστρο στα βόρεια.
Μήνας ένατος. Τοκετός.
Σφαχτάρι ανάποδα. Απ' τις φτέρνες.
Αιώρηση σε λευκές ποδιές. Ιδρωμένο στήθος. Κολλημένα μαλλιά σε μέτωπα.
Στηθοσκόπια.
Κλάμα. Γέλιο.
Δεν ξέρω τι θα απογίνω ... τέρμα η ιστορία. Με Ρέμο να κλείσουμε.
Καρδία μου μην ανησυχείς. Μοιράζει ξανάστροφες η πραγματικότητα.
Επαναπροσδιορισμός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου